AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Geride Kalanlar.

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Satellite Morgan
Uranos'un Çocuğu | Kulübe Lideri
Uranos'un Çocuğu | Kulübe Lideri
avatar

Mesaj Sayısı : 70
Drahmi : 98
Kayıt tarihi : 19/03/11
Yaş : 21
Nerden : sorusu dolaylı tümleci bulmaya yöneliktir.

MesajKonu: Geride Kalanlar.   Ptsi Mart 28, 2011 5:35 am

Kulübeme geldiğimde aşırı yorgundum. Kulübede tek ben olduğum için eve ne zaman geldiğimle görevliler dışında kimsenin ilgilendiği yoktu. Bu yüzden kimseye hesap vermemenin rahatlığı içerisinde kendimi yatağa attım. Tam o sırada gözüm, az ileride duran bavuluma ilişti. Fermuarı yarısına kadar açılmış bir şekilde duruyordu. Ve içeriden bir oyuncak ayı bana doğru gülümsüyordu. Kendi kendime gülümsedim. O ayı olmadan asla uyuyamıyordum, alışkanlık bu ya. Yerimden kalktım o uykulu halimle ve bavulumun fermuarını sonuna kadar açtım ayıcığa uzanmak için. Gözüm, tam o sırada günlüğüme ilişti. Ayımı yatağımın üzerine koydum ve ardından günlüğümü açıp okumaya başladım. Okudukça gülüyordum, dün yazdığım şeylerle bugün yazdıklarım bir değildi. Günlüğümü ve kalemimi alarak yatağıma uzandım. Sanırım bugünü anlatmak gerekti.


Selam Günlük,
Bugün yepyeni hayatımın ilk günü. Evet, gerçekten yepyeni bir hayat. Ben, bu satırlara yıllardır döktüğüm babamın kim olduğunu buldum. Hayat tesadüflerle dolu değil mi? Ben sorunlu bir çocukluk geçirdiğimi zannederken, buradaki herkesin benimle aynı durumu paylaşmakta olduğunu gördüm. Mutlu sayılırım. Tabi, bunu sindirmek kolay olmadı. Küçüklük sayfalarıma dönersek eğer, görürüz ki babam benim için ne ifade ediyor. Ona ettiğim küfürler, onun canını hiç yakmamıştı aslında. Ruhsuzluğundan değil elbet, çünkü o bir tanrıymış. Evet, o bir tanrıymış. Hani mitoloji okurken hep dalga geçtiğim, asla sevmediğim tanrılardan. Göğün biçim almış hali Uranos'muş o aslında. Şaşırdım, kırıldım, kabullenemedim. Sevinemedim. Ama kampa geldim. Ki burası fena sayılmaz. İlk arkadaşımı edindim, Summer Ramsey. Kendisi Khione kızı, ama Artemis Avcısı. Erkeksizlik... Matthew. Bunları unutmanın zamanıydı aslında, ama aklımdan çıkartamıyorum işte. Her neyse, ardından melez danışmanı Serena beni kulübeme getirdi, kampı anlattı. Çok iyi bir kız, güzel de ayrıca. Sarı saçlarına hayran olmamak mümkün değil. Katherine ile de tanıştım. Pek güzel bir tanışma olmadı. Sadece şakaydı, ayağına çelme takmam. O ise bunu dinlemeyerek bağırındı. Yapabileceğim zerre kadar şey yoktu. Sonra barıştık, bakalım zaman neler gösterecek. O zamana kadar günlük, sana hep yazacağım. Kim bilir, belki masal diye yayınlatırım bir gün?


Yirmi bir Mart İki Bin On bir.
Satellite.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Geride Kalanlar.
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Melez Kampı :: Kulübeler :: Uranos Kulübesi-
Buraya geçin: