AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 İlk yoldaşım; Serenity...

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Serena Melanie Holls
Athena'nın Çocuğu | Melez Danışmanı | Kulübe Lideri
Athena'nın Çocuğu | Melez Danışmanı | Kulübe Lideri
avatar

Mesaj Sayısı : 40
Drahmi : 58
Kayıt tarihi : 18/03/11
Yaş : 24
Nerden : Melez Kampı.

MesajKonu: İlk yoldaşım; Serenity...   C.tesi Mart 26, 2011 10:27 pm

Kulübede oturmaktansa dışarıda tur atabileceğimi düşünüyordum. Dışarısı biraz nemli ve rüzgârlıydı. Ruhumu ele geçiriyordu sanki. Gülümsemem her zaman ki gibiydi. Huzur verici ve mutluluk dolu… Neden mutlu olduğumu bilmiyordum aslında. Tek bildiğim bugün güzel şeylerin olacağıydı. Sessizliğinde büyük bir katkısı vardı. Etrafta gülüp eğlenen birbirini ezip geçen melezler yoktu. Sabah sabah hangi deli dışarıya çıkardı ki? Eh ben hariç… Aldırış etmeden kulübemin kapısını kapattım. Kulübede tektim. Annemin şuan belirli olan tek kızı… Ne kadar dikkat çekici olduğunu bilemezsiniz. Tek bir Athena kızı olup sizden beklenen sorumlulukları getirmek zordu. Üstelik melez danışmanıydım. Dışarıdan görünen buz bakışlarım çaylakları korkutuyordu. Bu benim suçum değildi ki? Yapım böyleydi. Büyük ihtimalle anneme benziyordum. Yürümeye başlamıştım. Ayaklarım beni nereye götürüyorsa oraya gidecektim. Burnuma gelen çirkin kokuları varsayarsak bu bir felaketti. Sonunda nereye geldiğimi anlamıştım. Ahırlar… Tabi ya. Buraya geldiğimden beri hiç pegasus görmemiştim. Bir kerecik görmüştüm oda sahipliydi. Acaba benimde bir pegasusum olabilir miydi? Büyük ihtimalle öyle olacaktı. Büyük bir neşe ile ahırlara daldım. Sıcacıktı. Tabi o iğrenç kokuyu saymazsak. Bazıları yatıyor bazıları yemek yiyor bazıları ise bana bakıyordu. Büyük ihtimalle tepkime sinirlenmişlerdi. Elimi kaldırdım ve gülümsedim. ‘‘Merhaba…’’ Bir Athena kızına yakışmayan hareket! Üstelik burunlarından nefes aldıklarını hissedince hayvanlarla iletişim kuramadığımı anlamış oldum. Neyse ki fazla uzun sürmeden herkes işlerine dönmüştü. Sadece tek bir pegasus dikkatlice bana bakıyordu. Renkli gözleri sanki bir gökkuşağı misali renk değiştiriyordu. Kanatları bembeyazdı. Bacaklarında ve uç tüylerinde pembe renkler göze çarpıyordu. Yelesi oldukça uzundu. Bakışlarındaki buz ifade oldukça tanıdıktı. Ben… Bana benziyordu elbette! Yanına yaklaştım ve sakince yelesine dokundum. Rahatlamış gibiydi. Fakat ifadesindeki kendini beğenmişliği asla bir kenara bırakmıyordu. ‘‘Hey merhaba…’’ Pegasus ifadesini belli etmeye çalışır gibi kişnedi. Gülümsedim ve konuşmama davet ettim. ‘‘Ah biliyorum. Anlaşamıyoruz. Bir Poseidon kızı değilim. Fakat mantığım ile iletişim kurmaya çalışıyorum. Ben bir Athena kızıyım. İsmim Serena… Sen Sere de. Şuan kamptaki tek arkadaşımsın. Bu yüzden sana küçük bir teklif… Pegasusum olmak ister misin? Kabul edersen… hmm… Ayaklarını üç kere yere vur!’’ Heyecanlanmış gibi tüm ayaklarını yere vuruyordu. Nallarından çıkan hoş tını beni güldürmeye yetmişti. Gülümsedim ve yelesinin kenarındaki ‘S’ harfini gördüm. ‘‘Madem yelende benim olduğunu ifade eden bir S var, ismin de S ile başlasın. Mesela… Serenity!’’ Buna daha çok sevinmişti. Birbirimizi tamamlamıştık. Serenity’e son bir kez sarıldım ve cebimde bulunan birkaç şekeri ona verdim. Bunların nereden geldiğini bilmiyordum ama şanslı günümdeydim. Serenity’e sarılırken artık kahvaltı etmem gerektiğini hatırladım. En kısa sürede yanına gelecektim. Bunu bende biliyordum, oda…
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
İlk yoldaşım; Serenity...
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Melez Kampı :: Pegasus Ahırları-
Buraya geçin: